پایتخت شعر ایران

نام شعر : زمان هر آن که از واژه به واژه جان بخشید نه از سخن رنجید به این و آن بخشید به هر دری کوشید به این قلم خوش باد که از هزاران رنج تو را جهان بخشید چه می توانی گفت از آن خبر داری که بی خبر بودم که بی امان بخشید که روح ما از تن، چو بی قرار آمد به ما قراری شد که او زبان بخشید نه خود بدانم کاه نه آن بدانم کوه چه می کند با من، به من زمان بخشید. شاعر: مسعود آزادبخت هفدهم مرداد ماه ۱۴۰۴ به مناسبت روز خبرنگار...

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 نگاه پر از مهر و لطف تو، بیدار می‌کند دلتنگی طنین خوش‌آهنگ صدایت، می‌بارد به جان دلتنگی در سایه‌ی سروی تکیه کرده‌ام، شاید آرام گیرد دل دریغا که گرمای بودنت نیست، و باز زنده می‌شود دلتنگی 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 دلنوشته زن، مادر زاده می‌شود… از همان کودکی، وقتی هنوز گیسوانش را با روبان می‌بندد و عروسک در آغوش می‌گیرد، دلش لبریز از مهر مادری‌ست. با لالایی‌های کودکانه‌اش، برای عروسکش مادری می‌کند… کمی که بزرگ‌تر می‌شود، دست نوازشش بر سر خواهر یا برادر کوچکش آرامش می‌ریزد. در جوانی، قلبش خانه‌ای می‌شود برای همسر و فرزندانش؛ پناه‌شان، امیدشان، و گرمای بی‌پایان‌شان. و وقتی...

این خانه صاحب دارد ای دنیا چند روزی دل بیقرار شده بود. با هر ترفندی که می دانستم نمی توانستم آرامش کنم،گاهی برایش شعر می‌خواندم،گاهی ذکری می گفتم،گاهی هم کاری کارش نداشتم شاید که خودش آرام گیرد. آرام که نشد هیچ،بیقراریش بیشتر شد. همانند طفلی که در هیاهوی بازار دست مادر را رها کرده و در شلوغی پی آن می گردد. تا آن شب،شب از نیمه گذشته بود به سختی خواباندمش که با صدای ضربان قلب به همراه تپش بالا از خواب پریدم، دوباره چه شد. خدایا این چه خوابی بود، رویا بود،کابوس بود،یا نکند خبرهایی است که این طور...

رفته است‌‌.... فکرِ پروازی ولی بی بال جانت رفته است بین طوفان باشی آسان آشیانت رفته است دیگر ای باغ بهارم خشک می مانی اگر ابرهای آسمانِ بی کرانت رفته است عشق چون شمشیر بُرانی ست در دستِ جنون با کمی تردید هم تا استخوانت رفته است یوسف از پرهیزکاری دست بردار ای عزیز روی زیبا از زلیخای جوانت رفته است دوره ی پیری به قله می رسی اما دریغ وسعت دیدت زیاد است و توانت رفته است     محسن زید علی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و...

زیبایی جذب زیبایی وجودت شدم سنگینی نگاهت در وجودم پرسه می زند گیسوان مشکی زیبایت را باد با خود به خانه اش می برد عطر نفس هایم و تصویر تبسمم را در وجودم حس میکنم مهمانی خورشید دریای احساس تو و دل بی غروب من چقدر به هم می آیند چشمان باران زده ام وخواب شیرین تو چقدر بهم می آیند. زینب حمیدی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار...