پایتخت شعر ایران

دل به بازیچه شدن های فراوان دادم وسط قصه دلدادگی ام جان دادم وسط قصه به موهای تو زنجیر شدم دیر کردی و به جای دو نفر پیر شدم وسط دلهره ها باز صدایم کردی بازی مسخره ای بود و رهایم کردی کاشکی بیش تر از بیشتر از من باشم کاشکی سخت تر از سختی اهن باشم بغض من میترکد توی شب پاییزی لای مه گم شده بودم که نبینی چیزی خواب دیدم‌که به این حادثه پایان دادی به همه روزنه ها وعده باران دادی چقدر مهرتر از مهر سکوتت بشوم چقدر خط موازی به خطوطت بشوم صد و ده...