پایتخت شعر ایران

شیدایی در میان غزلی نام تو آمد به سرم باز هم سلسله موی تو آمد به سرم دیگری خواند و ندید حال پریشانم را دید احوال دلم را که چه آمد به سرم باقی این غزلم شد غزلی چشم به راه با نسیم،خرمن گیسوی تو آمد به سرم مرغ آمین به تمنای دلم آمین گفت باز هم رایحه موی تو آمد به سرم قدحی پر شد و خالی شد باز مستی از دیدن آن روی تو آمد به سرم قلمم رقص کنان در پی یک رویی بود آمدی و قلمم سوخت چه آمد به سرم آن پری چهره ی بی...